Nee, zeker niet.
Omdat onze oudste dochter bezig was met de aankoop van een huis, had zij haar hoofd helemaal niet staan naar het maken van een surprise. Zij had bij het loten Jade (9) getroffen en wist totaal niet wat ze voor haar moest bedenken.
Dus raad bij pap en mam gevraagd.
Nu was Jade met haar broer een weekend bij ons geweest en ze hadden allebei een bionicle van Lego in elkaar gezet, dat zijn een soort robots. Die zijn erg moeilijk maar zij kreeg het voor elkaar. Een paar dagen later had ze zelf thuis van wc rolletjes en cupjes van plastic en een doos ook een robot gemaakt, zo maar voor de lol. Opeens ging bij ons een lichtje branden. We troffen in de blaadjes van AH en de Jumbo het idee aan voor een robot, dat kwam goed uit, alleen hadden we geen blikken, net het laatste blikje weggegooid.
Toen heeft mijn man een mail gestuurd naar al onze buren en gevraagd om blikjes bij ons in een plastic zak te doen die onder de carport werd op gehangen.
Daar werd goed gehoor aan gegeven en hij (want hij heeft het gemaakt) kon beginnen.
Zo grappig dat je opeens ook weer allerlei gesprekken krijgt met de buurtjes, bv in de supermarkt. Ze wilden graag weten wat we gingen maken. De foto hebben we gisteren doorgezonden en daar kregen we ook weer leuke reacties op.
Nu de robot, de kleine had in zijn been een haarspeld die was gekocht in Marokko, Ariënne had de robots apart ingepakt en Jade kreeg de kleinste het eerst, zij had niet in de gaten dat er een rietje aan de hand was vast gemaakt. Jade wilde vorig jaar al een snackiez hebben (dat is een beker met daarin een rietje en daar boven op een bakje voor een snack of fruit of zo) , toen waren ze uitverkocht en ging het aan haar neus voorbij.
Dit jaar vroeg ze er weer om en nu was de Sint er als de kippen bij en kon haar wens vervuld worden.
Ze keek een poosje erg beteuterd want ze dacht dat de speld haar cadeau was. Ze had niet in de gaten dat er nog een pak voor haar stond. Uiteindelijk kwam ze er na een half uurtje achter dat er een rietje zat in dat staafje wat die robot vast had, had je haar moeten zien kijken (ah, zielig hè om haar zo te plagen).
De robots staan nu op haar kamer.
Dit is mijn laatste verslag van onze Sinterklaas 2015, nu op naar de Kerst.
Tja, daar zit ik dan. Al jaren was er iets met mijn kleine teen waarvan ik dacht dat het een likdoorn was. Mooi niet. Door het dagelijks lopen (ik heb een gezondheids plan voor mezelf opgesteld) is het gaan irriteren en om een lang verhaal kort te maken, ik kwam bij de orthopeed terecht. Na röntgenfoto, mri scan en botscan kwamen ze tot de conclusie dat ik een rare teen had. Ha, ha, dat wist ik al. Het is mijn kleine teen en het advies was om hem te amputeren. Na veel nadenken heb ik toch gekozen om eerst maar eens de bobbel weg te laten halen en nu maar hopen dat het niet terug komt. We denken dat ik een hele tijd geleden de teen een keer vreselijk heb gestoten, dat is ook zo alleen weet ik niet meer of het deze teen was. Maar goed, voorlopig gaat het lopen niet zo geweldig zoals jullie kunnen begrijpen. De hakschoen die er voor zorgt dat de teen de grond niet raakt is niet zo comfortabel om te lopen maar over 14 dagen gaat alles er weer af.