Allereerst wil ik al mijn volgers een mooi, geweldig en gezond 2017 toewensen. en een heel creatief jaar.
Hier staat alles een beetje op een laag pitje, vandaag hebben we de feestversieringen en kerstboom opgeruimd dus te druk om te knutselen. Maar ik had nog iets in portefeuille (ik lijk wel een minister).
Ons buurjongetje aan de linkerkant is 1 januari jarig en onze buren aan de rechterkant waren 29 december 25 jaar getrouwd.
Bij de buurjongens doe ik altijd een kaartje in de bus, zij hebben nog 2 opa's en oma's en wij hebben zelf kleinkinderen zeg ik altijd dus we zitten er niet op te wachten om op verjaar visite te gaan en zij ook niet op ons. Bij de andere buren werden we uitgenodigd om het feest mee te vieren.
Heel gezellig.
De kaart voor de vierjarige had ik al een hele tijd geleden gemaakt, die stond hier om op de foto gezet te worden en iedere keer als ik langsliep dacht ik dat ik voor het bruidspaar ook wel zoiets kon maken.
Opeens schoot me te binnen dat ik een hele tijd geleden twee velletjes zilverkleurig papier had gekocht en daar ging het lampje branden. Ik heb een malletje gemaakt van de schuine strepen dus het was zo gepiept
(als ik niet een keer een tussenstukje verkeerd had weg geknipt ha, ha) dat was wel makkelijk op te lossen want het middenstuk kwam er toch nog op, dus stukje er gewoon tegenaan geplakt.
Toen we de enveloppe gaven zei de buurvrouw: "oh, is dit weer zo'n mooie kaart?" dat streelt me toch. Dat gevoel kennen jullie vast ook wel.
Groetjes van mij maar weer.
Hier staat alles een beetje op een laag pitje, vandaag hebben we de feestversieringen en kerstboom opgeruimd dus te druk om te knutselen. Maar ik had nog iets in portefeuille (ik lijk wel een minister).
Ons buurjongetje aan de linkerkant is 1 januari jarig en onze buren aan de rechterkant waren 29 december 25 jaar getrouwd.
Bij de buurjongens doe ik altijd een kaartje in de bus, zij hebben nog 2 opa's en oma's en wij hebben zelf kleinkinderen zeg ik altijd dus we zitten er niet op te wachten om op verjaar visite te gaan en zij ook niet op ons. Bij de andere buren werden we uitgenodigd om het feest mee te vieren.
Heel gezellig.
De kaart voor de vierjarige had ik al een hele tijd geleden gemaakt, die stond hier om op de foto gezet te worden en iedere keer als ik langsliep dacht ik dat ik voor het bruidspaar ook wel zoiets kon maken.
Opeens schoot me te binnen dat ik een hele tijd geleden twee velletjes zilverkleurig papier had gekocht en daar ging het lampje branden. Ik heb een malletje gemaakt van de schuine strepen dus het was zo gepiept
(als ik niet een keer een tussenstukje verkeerd had weg geknipt ha, ha) dat was wel makkelijk op te lossen want het middenstuk kwam er toch nog op, dus stukje er gewoon tegenaan geplakt.
Toen we de enveloppe gaven zei de buurvrouw: "oh, is dit weer zo'n mooie kaart?" dat streelt me toch. Dat gevoel kennen jullie vast ook wel.
Groetjes van mij maar weer.
